Welkom op de website van MEE   Click to listen highlighted text! Welkom op de website van MEE

Steunend op eigen kracht, doch met de wil elkander bij te staan (Blog)

Door Ria Brands

Mensen worden steeds eenzamer hoorde ik op het nieuws. En ze moeten meer aansluiten in buurt en wijk. En als je dat dan doet, word je daar dan minder eenzaam van?

Er wordt nogal wat over dit onderwerp gezegd en geschreven. Ik las in de afgelopen editie van maart in  zorg+welzijn een artikel van Jan Willem Duyvendak. Hij gaat in op de roep vanuit het sociale domein dat mensen langer thuis moeten blijven en zich thuis moeten voelen in de wijk. Hij vraagt zich af of kwetsbare mensen zich in een eigen huis het meeste thuis voelen. Wellicht wel maar daarbij kunnen ze ook erg eenzaam zijn. Vaak zijn daar dan alleen de contacten met professionals. Er wordt vanuit gegaan dat de burgers hun eigen sociale netwerken creëren en inzetten. Bij kwetsbare burgers wordt dat ook verwacht, maar tevens wordt daarbij aangegeven dat ze zich vooral in de buurt en wijk thuis moeten gaan voelen. De begrippen thuis voelen, eigen regie, eigen kracht, zelfredzaamheid en eenzaamheid komen bij elkaar. Het een heeft met het andere te maken. Het zelf moeten doen maakt dat, wat eerder door professionals werd gedaan,  nu hulp gevraagd moet worden aan naasten. En men is verleerd om hulp te vragen in zijn netwerk. Maar ook dat daarmee in het netwerk iets anders gevraagd zou kunnen worden van elkaar.

Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn, van geïsoleerd te zijn van ‘de anderen’. Onderzoekers omschrijven eenzaamheid als ‘het ervaren verschil tussen gewenste en aanwezige contacten’. Eenzaamheid is groeiende wordt er in de media geconstateerd. Je leest over verschillende groeperingen die zich eenzaam voelen. Een vrouw van 42 vertelt in een interview van RTLNieuws: ik heb een druk sociaal leven, een baan, kinderen en toch voel ik me eenzaam. Maar ook lees ik in Nu.NL dat veel ouderen emotioneel eenzaam zijn. In beide gevallen kunnen ze dan wel mensen om zich heen hebben maar niet iemand waar je je zo mee verbonden voelt dat het de eenzaamheid opheft. En dan lees je een artikel dat er 225.000 kerstkaarten gestuurd zijn naar eenzame ouderen om tijdens de feestdagen deze ouderen een hart onder de riem te steken. Goed bedoeld maar die zullen het gevoel van eenzaamheid bij hen niet opheffen. Ook sociale media schijnt weinig te betekenen voor eenzame mensen.

Ik zelf werd op de middelbare school bekend met de spreuk: Steunend op eigen kracht doch met de wil elkander bij te staan. Deze zin was in de oorlog uitgesproken door koningin Wilhelmina en stond op een monument op Curaçao, welke de autonomie symboliseerde van de 6 beneden- en bovenwindse eilanden. Ik zat op Curaçao op school en een leraar haalde het eerste deel van de spreuk steeds aan als we een proefwerk moesten maken. En in de klas was dan het 2e deel van de spreuk van toepassing. Ik denk regelmatig aan deze spreuk. Bij het steunen op eigen kracht heb je ook nodig dat je elkander bij staat. Maar ook dat je weet hoe je elkander bij kunt staan. En dat is voor veel mensen nog onbekend terrein.

Bij MEE worden we ook veel geconfronteerd met mensen die zich eenzaam voelen. Die graag vrienden zouden willen hebben waarmee ze dan allerlei activiteiten kunnen ondernemen. Vrienden is meteen zo’n grote stap. Dat schept verwachtingen die veel van deze mensen niet kennen en dus ook niet waar kunnen maken. We zijn in het verleden gestart met vriendenkringen. Je kunt dan in contact komen met mensen waarmee je samen kunt en wilt zijn en activiteiten kunt ondernemen. Inmiddels noemen we het DoeMEE kringen. Weten dat je bij een groep hoort en dat je iets op je agenda hebt staan met elkaar. Het zal de eenzaamheid niet opheffen maar draagt er wel een steentje aan bij dat mensen elkaar kunnen vinden als dat nodig is en zich wellicht iets minder eenzaam voelen.

 

Contact

Click to listen highlighted text!